Het valt me altijd op dat Amerikanen erg beleefd en behulpzaam zijn. Mensen gaan voor je opzij, zeggen "excuse me" als ze je voorbij lopen in de supermarkt, en helpen je meteen als je enigszins verward kijkt. Vooral dat "excuse me" snapte ik vroeger niet. Ik dacht dat iemand wilde dat ik opzij ging, waardoor ik natuurlijk precies in hun pad kwam te staan. Waarop zij zich weer uitgebreid gingen verontschuldigen, en ik humeurig werd omdat ik er niks van snapte. Er is toch genoeg ruimte om er langs te gaan, wat zeur je nou? Pas na een tijdje had ik door dat mensen bedoelen: "excuseer, ik ga nu even in je blikveld lopen, maar ik ben me daarvan bewust en zal zo snel mogelijk weer weggaan." In Nederland is het altijd een machtsspelletje wie er als eerste opzij gaat op een smalle stoep, en als je in de supermarkt ergens bij wil geef je gewoon degene die in de weg staat een duw, terwijl je geïrriteerd "ttttt" doet. Het is misschien een kwestie van meer ruimte hier, waardoor mensen elkaar helemaal niet in de weg hoeven te lopen, maar misschien ook wel van instelling. Neem nou onze vuilnisbak, die precies weet wanneer je iets wil weggooien en dan vanzelf opengaat. Het enige minpuntje is dat hij geen "thank you" zegt zoals holle bolle Gijs.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment