Simpele wijn

Ten noorden van San Francisco ligt wine country. Het klimaat is vergelijkbaar met dat van diverse Franse wijnstreken, en er zijn dan ook talloze wijngaarden te vinden. We zijn een dagje gaan proeven bij een paar wijnhuizen (in Russian River valley en Dry Creek, beide in Sonoma). Dat gaat weer echt op z'n Amerikaans (toegegeven, ik ben nooit bij Franse wijnhuizen geweest, dus misschien gaat het daar net zo ...). Als een streek een wijnstreek is, is ook alles er op gericht om dat duidelijk te maken aan de reiziger. Er worden kaarten uitgedeeld met alle wijnhuizen erop gemarkeerd, plus een korte aanduiding van het soort wijn en andere bijzonderheden. Onderweg zie je overal bordjes, en bij elke kruising staan een wegwijzer met een hele lijst van alle wijnhuizen en welke kant je dan op moet. Ook in dorpen en stadjes staat overal wijngerelateerde dingen, en in restaurants en winebars kan je ontzettend veel verschillende wijnen drinken. Je bent als het ware in een wijn-pretpark.


Elk wijnhuis heeft een bezoekerscentrum waar je niet alleen wijn kan proeven maar ook vijftig soorten mosterd, olijfolie, en vruchtenjams kan kopen, en allerlei prullaria zoals ovenwanten en onderzetters met de naam van het wijnhuis erop. Er zijn ook wijnhuizen waar je kan lunchen. Soms kan je ook een rondleiding krijgen. Bij het eerste wijnhuis waar we langsgingen deden we dan ook braaf de rondleiding, maar dat bleek een redelijk saai verhaal te zijn over de hele stamboom van de familie die het wijnhuis begonnen was en de complete herkomst van alle materialen waar het hoofdgebouw van gemaakt was. Wijzer geworden gingen we bij het volgende wijnhuis linea recta naar de bar om met het proeven te beginnen. We voelden ons alsof we in de film Sideways terecht waren gekomen.


Een groot verschil tussen "oude wereld" wijn en "nieuwe wereld" wijn is dat de Europese wijnen meestal naar de regio worden genoemd, terwijl de Amerikaanse en Australische wijnen meestal naar de druif worden genoemd. Toen men in California begon met wijn produceren had de rest van de wereld natuurlijk weinig vertrouwen in die wijn, dus was het niet zo handig om het als een "Napa" of "Dry Creek" te verkopen. Dus noemden ze het naar de druif, want dat kenden mensen wel. Vandaar dat de meeste wijn hier van één druivensoort wordt gemaakt, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Franse wijnen die vaak van verschillende druiven worden gemaakt. Pogingen van Amerikaanse producenten om ook mengsels te maken mislukken meestal. Amerikanen zijn gesteld op de simpele wijnen van een enkele druif, en kopen dus liever een Chardonnay dan een Russian River.

Dit is eigenlijk wel erg vreemd. Over het algemeen zijn Amerikanen juist dol op wilde combinaties. Als ze bijvoorbeeld een broodje maken gaan daar minstens vijf soorten beleg op, zie hier dit broodje gegrilde aubergine (gekocht in de deli van een wijnhuis).


Soms zitten er zoveel verschillende smaken op één broodje dat, als het je al lukt om je mond ver genoeg open te sperren om een hap te nemen, je helemaal duizelig wordt van de botsende smaken. Hetzelfde geldt voor koffie, Ben & Jerry's ijs, pasta, noem maar op. Amerikanen willen nooit iets simpels. Waarom dan wel met wijn?