Monday, June 1, 2009

Mystery man

Op het steilste stukje weg naar de campus (La Jolla Shores drive) staat heel vaak een man in een uniform. Op de achterkant van zijn jasje staat security, maar het is een rustig stukje weg waar volgens mij nooit iets gebeurt (hoewel je volgens René doodgaat als je probeert omhoog te fietsen)(valt wel mee hoor). De man staat daar meestal te zwaaien naar iedereen die voorbij rijdt (in de auto, stelletje luilakken), en als ik langsfiets zegt hij altijd iets vriendelijks. Omdat het inderdaad een heel steil stukje is aan het eind van een langere beklimming ga ik meestal niet meer zo snel. Dit is de conversatie die we vanochtend hadden terwijl ik hem voorbij fietste. Ik: "Hi, goodmorning, how are you? (puf puf)". Hij: "Goodmorning. One more week, huh?" (Hij denkt dat ik een student ben, en volgende week is er geen les meer). Ik (niet genoeg adem om uit te leggen dat ik geen student ben, maar onderzoeker, en dat mijn werk altijd doorgaat): "Yeah ....(puf puf puf)". Hij: "You have a good day now!" Ik: "Thanks, you too!". Tijdens dit hele gesprek fietste ik dus dapper door naar boven, waarschijnlijk met 0,5 km/uur.
Ondertussen zwaaide hij ook nog naar alle auto's die voorbij kwamen. In het begin dacht ik dat hij mij herkende als die stoere fietsende vrouw, zelfs als ik een keer met de auto langsreed, maar nu ik weet dat hij naar iedereen zwaait twijfel ik daaraan.
Maar wat doet hij daar? Is hij de officiële begroeter van de universiteit, zoals sommige supermarkten ook hebben? Maar vanaf zijn positie is het nog een stuk rijden naar de campus. Soms geeft hij aanwijzingen als mensen op de straat parkeren. Op campus is parkeren nogal duur, dus arme studenten proberen gratis plekjes net buiten de campus te vinden. Hij zorgt er denk ik voor dat iedereen netjes aansluit, zodat de ruimte optimaal wordt gebruikt. Misschien waarschuwt hij mensen dat ze hun wielen naar de stoeprand moeten draaien op dit steile stukje. Maar wie heeft hem daartoe aangenomen? Het is elke dag weer een raadsel waar ik lang over nadenk terwijl ik weer op adem kom op het vlakke stuk bovenaan de La Jolla Shores drive.

(Als je goed kijkt zie je de mystery man bij het witte paaltje aan het einde van de bocht)

2 comments:

Marte said...

Jammer dat het zo stijl is daar, want dan kan je minder van het uitzicht genieten! Prachtig....

Diane said...

Juist wel, ik heb heel veel tijd om om me heen te kijken terwijl ik naar boven puf. Naar beneden zie ik minder, want dan gaat het wel snel en heb ik altijd tranende ogen van de wind. Bovendien is het dan een beetje eng met al die gaten in het wegdek hier... Maar soms stop ik gewoon even om naar de zonsondergang te kijken.