Vrijdag was de laatste keer (na 17 jaar) dat Jay Leno de "Tonight show" presenteerde. Ook al gaat de show gewoon door, er zal maandag een nieuwe presentor zijn (Conan O'Brien) Volgens mij is dit een echte Amerikaanse traditie. Op een concurrerend kanaal is er tegelijkertijd de "Late show", gepresenteerd door David Letterman. De twee shows volgen vrijwel dezelfde formule. De presentator komt op, er is luid klappend en joelend publiek, en de presentator heeft altijd moeite het publiek stil te krijgen. (Boodschap: de presentator is een superster). Dan maakt de presentator wat grappen over het recente nieuws, bij voorkeur over de president. Er is een huisbandje, en behalve achtergrondmuziekjes speelt de bandleider ook een rol als gesprekspartner van de presentator. Na nog meer grappen en commentaren op het nieuws komt er een gast, meestal iemand die een film of cd wil verkopen of binnenkort in een verkiezing meedoet. Tussendoor zijn er nog wat terugkerende items. Jay Leno bijvoorbeeld had een item getiteld "Jaywalking". Jaywalking betekent als voetganger een straat oversteken op een plek waar geen zebra is, of op een manier die anderszins gevaarlijk is. Maar in dit geval is het een woordspeling op zijn voornaam natuurlijk. Het item hield in dat hij op straat (in Los Angeles) willekeurige mensen redelijk eenvoudige vragen stelde waar die mensen dan een heel dom antwoord op gaven. Voorbeeld: Waar staan de letters DC voor in Washington DC? Antwoord: da capital.
Wat me altijd opvalt aan die shows is dat het eigelijk nergens over gaat. De gasten hebben zelden iets boeiends te melden, de grappen zijn degelijk maar nooit schokkend. Het gaat vooral over de presentator, die is de grote ster. We missen Pauw en Witteman, die minder sterallures hebben en betere vragen stellen.
No comments:
Post a Comment