Wie maakt me los?

Hier in Amerika is het woord "market" (markt) ingepikt door iedereen die iets te koop aanbiedt, en veel mensen noemen hun winkel dan ook ... market (furniture market, pet market, etc.). Dus wat doe je als je een echte markt hebt? Dan noem je het farmer's market. Dit om mensen er weer eens aan te herinneren dat eten door boeren wordt geproduceerd en niet automatisch in stukjes gehakt, bewerkt en in plastic verpakt op magische wijze in de supermarkt verschijnt. Omdat de gemiddelde Amerikaan kennelijk geen boodschap heeft aan puur natuur onbewerkt eten in originele staat is de farmer's market het domein van de alternatieve, geitewollensokken dragende (nou ja, dat zouden ze doen als het hier wat kouder was), naar publieke radio luisterende, in hybride auto's rijdende, espresso drinkende, zweverige maar zich toch ook wel van buitenlandse gebeurtenissen bewuste fijnproevers. Je moet hier dus niet naar de markt gaan voor koopjes. Hier staan de koopmannen niet tegen elkaar op te schreeuwen, en hangen er geen rekken vol kinderarbeid-t-shirts. In tegendeel, er klinkt beschaafde klassieke muziek, iedereen verontschuldigt zich voortdurend voor het in de weg lopen, en alles is zonder toegevoegde suikers en transvetten. Niemand kijkt op van een kraampje met producten die rauw, veganistisch, biologisch èn gluten vrij zijn.
We hebben pas deze week ontdekt dat er zo'n markt is in Hillcrest, een van de leukste buurten van San Diego. Vanochtend (de markt is alleen op zondagochtend, wat verklaart waarom we de markt niet eerder hebben ontdekt) gingen we naar de markt, en hebben daar gescoord: verse pasta, verse pesto, en minicourgettes met de bloemen er nog aan. Geweldig! Ook gespot (maar dit keer niet gekocht): baby artichokken (ongeveer ter grootte van spruiten), reuze artichokken (ter grootte van een flinke meloen), bloedsinaasappelen, bijna witte grapefruits, en worteltjes en knollen in alle mogelijke kleuren, vormen en afmetingen.