Thursday, January 22, 2009

Weer god


Laatst zat ik tussen de middag op een grasveldje op de campus mijn boterhammetjes op te eten toen er twee meisjes op me af kwamen. Of ze me wat mochten vragen. Eén meisje deed het woord. Ze had een klein boekje in haar hand, en sloeg dat open op pagina 1. Natuurlijk. Het ging over god. Iets over zonden en dat god van ons houdt, en dat we moeten kiezen voor een leven zonder zonden. Ik maakte meteen duidelijk dat ik overtuigd atheïst ben. Maar misschien wilde ik toch met ze praten? Soms wordt ik ook overvallen door zendingsdrang, en ik voelde grote behoefte om deze meisjes te redden, dus ik zei dat ik best met ze wilde praten. Of ik wist wat zonden waren. Seriously. Als je er van uitgaat dat god bestaat (wat ik niet doe), en dat hij ons gemaakt heeft, dan heeft hij ons een vrije wil gegeven. Waarom worden we dan bestraft als we die vrije wil gebruiken? Als hij wil dat we ons volgens zijn regels gedragen, waarom heeft hij ons dan niet gemaakt zodat we dat vanzelf doen? Het meisje had hier geen antwoord op. Ze zei wel een heleboel, maar dat bestond vooral uit het voorlezen van dingen uit het boekje en herhalen dat dat haar geloof was. Ik vroeg haar waarom ze er niet kritisch over nadacht. Weer een hoop geklets, maar geen antwoord. Het andere meisje probeerde het te redden door te zeggen dat als iedereen hetzelfde zou zijn, het wel erg saai zou worden. AHA! Dus we mogen wel zondigen? Het eerste meisje snoerde haar de mond. Ze wilde het volgende onderwerp in het boekje gaan bespreken. Nou ja, dit ging zo nog een tijdje door. Ze hadden gewoon geen enkel antwoord op mijn kritische opmerkingen en probeerden steeds weer het boekje te gebruiken om een nieuw onderwerp aan te breken. Ik was erg teleurgesteld. Ten eerste hou ik wel van wat tegenspraak in een discussie. Ten tweede zou ik het toch wel erg fijn vinden als studenten eens wat kritischer zouden nadenken over wat ze zeggen en geloven. Ik had niet het idee dat ze zelfs maar doorhadden dat er iets niet klopte aan wat ze zeiden. Erg jammer. Dit is de toekomst van Amerika.
Nu ja, dit land is opgebouwd door enge sektes, dus wat verwacht ik. De overmatige aanwezigheid van god in alles is schokkend voor Nederlanders. Nee, dan London, waar bussen rondrijden waarop staat: Er is waarschijnlijk geen god, dus stop met piekeren en ga van het leven genieten. Ze wilden eerst zeggen: Er is geen god, maar dat mocht niet van de reclamecode. Je mag namelijk geen beweringen doen die je niet kunt bewijzen, en je kunt niet bewijzen dat iets niet bestaat. Ga maar bewijzen dat het vliegende spaghetti-monster niet bestaat!

Herexamen

Obama moest het overdoen! Hij heeft gisteren nog een keer de eed afgelegd. Er is wat onenigheid over wie begon, maar het schijnt dat chief justice Roberts de schuld op zich heeft genomen. Ik hoor dat het overal in de wereld nieuws is, maar hier in de VS heeft niemand het er over. Is dat niet vreemd? Ik hoorde het zelf op de BBC. Alleen Fox News (zeg maar het persagentschap van Bush) vroeg zich rellerig af of Obama wel echt de president was na de foutieve eed (antwoord: ja, de eed doet er eigenlijk niet toe, om precies 12 uur werd hij president). Er wordt eindeloos geluld over de hoedjes die iedereen droeg (ook belangrijk, nietwaar Marte?), maar dit gedoe rond versprekingen is blijkbaar niet interessant genoeg.
Nou goed, inmiddels is Obama dan echt geslaagd en mag hij dit land gaan leiden. Ik ben benieuwd. Voor vandaag is regen voorspeld dus dat begint goed.

Tuesday, January 20, 2009

Obama toch menselijk

Ik was vanochtend natuurlijk thuisgebleven om de beëdiging van Obama live te zien. Wat een belevenis! Een historisch moment! Ik werd helemaal overmand door emoties.
En ik was ook erg blij dat hij haperde. Hebben jullie het gehoord? Hij moest zeggen "I will execute the office of the president ..." of zoiets, maar bleef haperen bij execute. Ik denk dat hij werd geïnhibeerd door de nabijheid van de woorden execute en president. Iets waar hij misschien vaak aan heeft gedacht, en zo sterk heeft onderdrukt dat hij nu bleef haperen. Het viel me ook op dat hij vergat "of America" te zeggen, na "United states". Wat een menselijke fouten, gelukkig maar. Nu kunnen de comedians weer aan de slag.

Monday, January 19, 2009

Obama is een ramp


Op de radio hoorde ik dat de benoeming van Obama een ramp is voor de humor in Amerika. Met Bush was er altijd wel een grap te scoren. Sterker nog, je hoefde alleen maar te luisteren naar wat hij zei of te kijken naar wat hij deed, cabaretiers hoefden zelf helemaal geen grappen meer te verzinnen. Met Obama schijnt dat moeilijker te worden. Niet omdat ze nu weer zelf grappen moeten verzinnen, nee, het is eigenlijk ongepast om grappen over hem te maken. Obama is de nieuwe messias. Change we can believe in. Hope. Het land staat aan het begin van een nieuw tijdperk. Alles wordt nu beter, iedereen wordt gelukkig.

In Nederland was het blauwe maandag, maar hier is het positieve symboliek alom. Zondag was er een groot inauguratiefeest in Washington DC. Allerlei speeches, de een nog bombastischer dan de andere. Nationalistische liederen, zoals this land is your land. Het land is nu van iedereen, wit, zwart, homo, hetero, arm, rijk, gehandicapt of gezond. Obama hield een speech waarin regelmatig de woorden "hope" en "belief" voorkwamen. Optredens van celebrities. Maandag was het Martin Luther King day, een belangrijke nationale feestdag. En dinsdag wordt Obama de president. Haleluja!

Natuurlijk is het geweldig dat de nieuwe president nu eindelijk eens geen blanke man is. Ik ben ook best blij. Maar de verliefdheid neemt belachelijke vormen aan. Het is haast verafgoding. Zoveel hoop wordt gevestigd op hem, wat een verwachtingen. Toen hij een historische treinrit van Philadelphia naar Washington DC maakte (in de voetsporen van de ook al zo mythische Abraham Lincoln) stonden overal de menigtes met vlaggetjes te zwaaien en zijn naam te scanderen. Huilende mensen, dit is de dag waarop ze hun hele leven gewacht hebben.

Het zou toch wel jammer zijn als met Obama de politieke humor verdwijnt uit Amerika. Maar ik heb ook hoop. Ik denk dat hij vast wel een foutje gaat maken. Er zijn vast woorden die hij niet kan uitspreken, of namen van presidenten die hij niet weet, of een stagiere waar hij zijn vingers niet van af kan houden. Oh oeps, dat mag ik niet zeggen, foei, heiligschennis.

Sunday, January 18, 2009

Gestikt in troost

Amerikanen hebben het zwaar tegenwoordig met al die banen die verdwijnen en huizen die juist weer niet verkocht worden. Met het milieu gaat het ook al niet goed. Whhheeeehhh. Met al die ellende hebben ze behoefte aan troost. Vooral aan troost-eten heb ik begrepen. Door welk eten laat de Amerikaan zich het liefst troosten? In tegenstelling tot wat alle "gourmet" toevoegingen je doen geloven zijn comfort foods over het algemeen zonder smaak en zonder bijt. Macaroni met kaas, aardappelpuree, meatloaf. Bij voorkeur overgoten met een soort gesmolten kaasproduct. Persoonlijk laat ik me liever troosten door culinaire hoogstandjes of tenminste goede kwaliteit Belgische bonbons, maar hier geldt hoe smeriger hoe beter. "Smothered in cheese" is een aanbeveling. Gestikt in kaas, yummie. Populaire gerechten: Nacho's (tortilla chips overgoten met kaas), cheese fries (frietjes overgoten met kaas), quesadilla (een soort tosti van tortilla's met kaas), allerlei enge vleesdingen overgoten met gesmolten kaas. Het schijnt allemaal terug te voeren te zijn tot de kindertijd. Wat mij doet afvragen wat kinderen hier te eten krijgen. Peanut butter and jelly sandwiches overgoten met gesmolten kaas waarschijnlijk. Eew.
Een ander troost-eten is ontbijt. Nou zou je denken dat ontbijt is wat je 's ochtends eet. Als je het tussen de middag eet heet het lunch. Niet in Amerika. Hier hebben restaurants bordjes waarop staat de je er de hele dag ontbijt kan krijgen. Voor wie laat z'n bed uit komt misschien? Nee dus. Mensen willen de hele dag omelet en toost eten omdat ze dan ook weer dat kindertijdgevoel krijgen. Zelfs surferdudes.Het zal wel geen toeval zijn dat het woord voor troost ook "gemak" betekent. Wat Amerikanen ook heel troostend vinden is met een dekentje op de bank tv kijken. Iemand heeft bedacht dat er geld te verdienen moet zijn aan deze crisis, en ontwikkelde de Snuggy. De snuggy is een deken met mouwen. Eigenlijk een badjas die je achterstevoren aantrekt. Heel handig, zo kan je onder je dekentje blijven terwijl je een schaal popcorn met kaassaus wegknabbelt.

Monday, January 12, 2009

Hoezo winter?

Ik hoor allemaal verhalen over sneeuw en ijspret en mensen die met een dikke trui aan moeten slapen. René vertelde me dat de Kralingse Plas compleet bevroren is. Ook in Boston schijnt het te sneeuwen. Sterker nog, half Amerika is bevroren.


Vreemd! Ik kan me er niets bij voorstellen. Ik ben vanochtend in een T-shirt naar het werk gefietst. Tijdens de lunch zat ik in de zon, en kreeg het vreselijk warm. Ik heb andere problemen: de zon is te fel om met laptop in de tuin te werken. ALs ik een zonnebril opzet kan ik het scherm niet goed meer zien. Ik ga maar weer binnen zitten, maar zon en ruisende golven lokken...

Nou ja, ik zit nu natuurlijk te liegen. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Sterker nog, ik heb een paar weken geleden ook sneeuw meegemaakt, toen we naar de Cuyamaca Peak gelopen zijn. Er lag een dik pak, en het grappige was dat we ons huis konden zien. Kijk maar, hier wijs ik het aan. Leuk hoor, in de sneeuw staan terwijl je mensen op het strand ziet liggen. Ik ben benieuwd of er morgen iemand zal staan om naar mij te kijken als ik weer in de Pacific wasmachine probeer te blijven staan.

Thursday, January 1, 2009

Gelukkig 2009


Lieve volgelingen van dit blog, ik wens iedereen een goed, mooi, en gezond 2009.