Weer god

Laatst zat ik tussen de middag op een grasveldje op de campus mijn boterhammetjes op te eten toen er twee meisjes op me af kwamen. Of ze me wat mochten vragen. Eén meisje deed het woord. Ze had een klein boekje in haar hand, en sloeg dat open op pagina 1. Natuurlijk. Het ging over god. Iets over zonden en dat god van ons houdt, en dat we moeten kiezen voor een leven zonder zonden. Ik maakte meteen duidelijk dat ik overtuigd atheïst ben. Maar misschien wilde ik toch met ze praten? Soms wordt ik ook overvallen door zendingsdrang, en ik voelde grote behoefte om deze meisjes te redden, dus ik zei dat ik best met ze wilde praten. Of ik wist wat zonden waren. Seriously. Als je er van uitgaat dat god bestaat (wat ik niet doe), en dat hij ons gemaakt heeft, dan heeft hij ons een vrije wil gegeven. Waarom worden we dan bestraft als we die vrije wil gebruiken? Als hij wil dat we ons volgens zijn regels gedragen, waarom heeft hij ons dan niet gemaakt zodat we dat vanzelf doen? Het meisje had hier geen antwoord op. Ze zei wel een heleboel, maar dat bestond vooral uit het voorlezen van dingen uit het boekje en herhalen dat dat haar geloof was. Ik vroeg haar waarom ze er niet kritisch over nadacht. Weer een hoop geklets, maar geen antwoord. Het andere meisje probeerde het te redden door te zeggen dat als iedereen hetzelfde zou zijn, het wel erg saai zou worden. AHA! Dus we mogen wel zondigen? Het eerste meisje snoerde haar de mond. Ze wilde het volgende onderwerp in het boekje gaan bespreken. Nou ja, dit ging zo nog een tijdje door. Ze hadden gewoon geen enkel antwoord op mijn kritische opmerkingen en probeerden steeds weer het boekje te gebruiken om een nieuw onderwerp aan te breken. Ik was erg teleurgesteld. Ten eerste hou ik wel van wat tegenspraak in een discussie. Ten tweede zou ik het toch wel erg fijn vinden als studenten eens wat kritischer zouden nadenken over wat ze zeggen en geloven. Ik had niet het idee dat ze zelfs maar doorhadden dat er iets niet klopte aan wat ze zeiden. Erg jammer. Dit is de toekomst van Amerika.
Nu ja, dit land is opgebouwd door enge sektes, dus wat verwacht ik. De overmatige aanwezigheid van god in alles is schokkend voor Nederlanders. Nee, dan London, waar bussen rondrijden waarop staat: Er is waarschijnlijk geen god, dus stop met piekeren en ga van het leven genieten. Ze wilden eerst zeggen: Er is geen god, maar dat mocht niet van de reclamecode. Je mag namelijk geen beweringen doen die je niet kunt bewijzen, en je kunt niet bewijzen dat iets niet bestaat. Ga maar bewijzen dat het vliegende spaghetti-monster niet bestaat!