Obama moest het overdoen! Hij heeft gisteren nog een keer de eed afgelegd. Er is wat onenigheid over wie begon, maar het schijnt dat chief justice Roberts de schuld op zich heeft genomen. Ik hoor dat het overal in de wereld nieuws is, maar hier in de VS heeft niemand het er over. Is dat niet vreemd? Ik hoorde het zelf op de BBC. Alleen Fox News (zeg maar het persagentschap van Bush) vroeg zich rellerig af of Obama wel echt de president was na de foutieve eed (antwoord: ja, de eed doet er eigenlijk niet toe, om precies 12 uur werd hij president). Er wordt eindeloos geluld over de hoedjes die iedereen droeg (ook belangrijk, nietwaar Marte?), maar dit gedoe rond versprekingen is blijkbaar niet interessant genoeg.
Nou goed, inmiddels is Obama dan echt geslaagd en mag hij dit land gaan leiden. Ik ben benieuwd. Voor vandaag is regen voorspeld dus dat begint goed.
Thursday, January 22, 2009
Tuesday, January 20, 2009
Obama toch menselijk
Ik was vanochtend natuurlijk thuisgebleven om de beëdiging van Obama live te zien. Wat een belevenis! Een historisch moment! Ik werd helemaal overmand door emoties.
En ik was ook erg blij dat hij haperde. Hebben jullie het gehoord? Hij moest zeggen "I will execute the office of the president ..." of zoiets, maar bleef haperen bij execute. Ik denk dat hij werd geïnhibeerd door de nabijheid van de woorden execute en president. Iets waar hij misschien vaak aan heeft gedacht, en zo sterk heeft onderdrukt dat hij nu bleef haperen. Het viel me ook op dat hij vergat "of America" te zeggen, na "United states". Wat een menselijke fouten, gelukkig maar. Nu kunnen de comedians weer aan de slag.
En ik was ook erg blij dat hij haperde. Hebben jullie het gehoord? Hij moest zeggen "I will execute the office of the president ..." of zoiets, maar bleef haperen bij execute. Ik denk dat hij werd geïnhibeerd door de nabijheid van de woorden execute en president. Iets waar hij misschien vaak aan heeft gedacht, en zo sterk heeft onderdrukt dat hij nu bleef haperen. Het viel me ook op dat hij vergat "of America" te zeggen, na "United states". Wat een menselijke fouten, gelukkig maar. Nu kunnen de comedians weer aan de slag.
Monday, January 19, 2009
Obama is een ramp

Op de radio hoorde ik dat de benoeming van Obama een ramp is voor de humor in Amerika. Met Bush was er altijd wel een grap te scoren. Sterker nog, je hoefde alleen maar te luisteren naar wat hij zei of te kijken naar wat hij deed, cabaretiers hoefden zelf helemaal geen grappen meer te verzinnen. Met Obama schijnt dat moeilijker te worden. Niet omdat ze nu weer zelf grappen moeten verzinnen, nee, het is eigenlijk ongepast om grappen over hem te maken. Obama is de nieuwe messias. Change we can believe in. Hope. Het land staat aan het begin van een nieuw tijdperk. Alles wordt nu beter, iedereen wordt gelukkig.
In Nederland was het blauwe maandag, maar hier is het positieve symboliek alom. Zondag was er een groot inauguratiefeest in Washington DC. Allerlei speeches, de een nog bombastischer dan de andere. Nationalistische liederen, zoals this land is your land. Het land is nu van iedereen, wit, zwart, homo, hetero, arm, rijk, gehandicapt of gezond. Obama hield een speech waarin regelmatig de woorden "hope" en "belief" voorkwamen. Optredens van celebrities. Maandag was het Martin Luther King day, een belangrijke nationale feestdag. En dinsdag wordt Obama de president. Haleluja!
Natuurlijk is het geweldig dat de nieuwe president nu eindelijk eens geen blanke man is. Ik ben ook best blij. Maar de verliefdheid neemt belachelijke vormen aan. Het is haast verafgoding. Zoveel hoop wordt gevestigd op hem, wat een verwachtingen. Toen hij een historische treinrit van Philadelphia naar Washington DC maakte (in de voetsporen van de ook al zo mythische Abraham Lincoln) stonden overal de menigtes met vlaggetjes te zwaaien en zijn naam te scanderen. Huilende mensen, dit is de dag waarop ze hun hele leven gewacht hebben.
Het zou toch wel jammer zijn als met Obama de politieke humor verdwijnt uit Amerika. Maar ik heb ook hoop. Ik denk dat hij vast wel een foutje gaat maken. Er zijn vast woorden die hij niet kan uitspreken, of namen van presidenten die hij niet weet, of een stagiere waar hij zijn vingers niet van af kan houden. Oh oeps, dat mag ik niet zeggen, foei, heiligschennis.
Sunday, January 18, 2009
Gestikt in troost
Amerikanen hebben het zwaar tegenwoordig met al die banen die verdwijnen en huizen die juist weer niet verkocht worden. Met het milieu gaat het ook al niet goed. Whhheeeehhh. Met al die ellende hebben ze behoefte aan troost. Vooral aan troost-eten heb ik begrepen. Door welk eten laat de Amerikaan zich het liefst troosten? In tegenstelling tot wat alle "gourmet" toevoegingen je doen geloven zijn comfort foods over het algemeen zonder smaak en zonder bijt. Macaroni met kaas, aardappelpuree, meatloaf. Bij voorkeur overgoten met een soort gesmolten kaasproduct. Persoonlijk laat ik me liever troosten door culinaire hoogstandjes of tenminste goede kwaliteit Belgische bonbons, maar hier geldt hoe smeriger hoe beter. "Smothered in cheese" is een aanbeveling. Gestikt in kaas, yummie. Populaire gerechten: Nacho's (tortilla chips overgoten met kaas), cheese fries (frietjes overgoten met kaas), quesadilla (een soort tosti van tortilla's met kaas), allerlei enge vleesdingen overgoten met gesmolten kaas. Het schijnt allemaal terug te voeren te zijn tot de kindertijd. Wat mij doet afvragen wat kinderen hier te eten krijgen. Peanut butter and jelly sandwiches overgoten met gesmolten kaas waarschijnlijk. Eew.
Een ander troost-eten is ontbijt. Nou zou je denken dat ontbijt is wat je 's ochtends eet. Als je het tussen de middag eet heet het lunch. Niet in Amerika. Hier hebben restaurants bordjes waarop staat de je er de hele dag ontbijt kan krijgen. Voor wie laat z'n bed uit komt misschien? Nee dus. Mensen willen de hele dag omelet en toost eten omdat ze dan ook weer dat kindertijdgevoel krijgen. Zelfs surferdudes.
Het zal wel geen toeval zijn dat het woord voor troost ook "gemak" betekent. Wat Amerikanen ook heel troostend vinden is met een dekentje op de bank tv kijken. Iemand heeft bedacht dat er geld te verdienen moet zijn aan deze crisis, en ontwikkelde de Snuggy. De snuggy is een deken met mouwen. Eigenlijk een badjas die je achterstevoren aantrekt. Heel handig, zo kan je onder je dekentje blijven terwijl je een schaal popcorn met kaassaus wegknabbelt.
Een ander troost-eten is ontbijt. Nou zou je denken dat ontbijt is wat je 's ochtends eet. Als je het tussen de middag eet heet het lunch. Niet in Amerika. Hier hebben restaurants bordjes waarop staat de je er de hele dag ontbijt kan krijgen. Voor wie laat z'n bed uit komt misschien? Nee dus. Mensen willen de hele dag omelet en toost eten omdat ze dan ook weer dat kindertijdgevoel krijgen. Zelfs surferdudes.
Het zal wel geen toeval zijn dat het woord voor troost ook "gemak" betekent. Wat Amerikanen ook heel troostend vinden is met een dekentje op de bank tv kijken. Iemand heeft bedacht dat er geld te verdienen moet zijn aan deze crisis, en ontwikkelde de Snuggy. De snuggy is een deken met mouwen. Eigenlijk een badjas die je achterstevoren aantrekt. Heel handig, zo kan je onder je dekentje blijven terwijl je een schaal popcorn met kaassaus wegknabbelt.
Monday, January 12, 2009
Hoezo winter?
Ik hoor allemaal verhalen over sneeuw en ijspret en mensen die met een dikke trui aan moeten slapen. René vertelde me dat de Kralingse Plas compleet bevroren is. Ook in Boston schijnt het te sneeuwen. Sterker nog, half Amerika is bevroren.

Vreemd! Ik kan me er niets bij voorstellen. Ik ben vanochtend in een T-shirt naar het werk gefietst. Tijdens de lunch zat ik in de zon, en kreeg het vreselijk warm. Ik heb andere problemen: de zon is te fel om met laptop in de tuin te werken. ALs ik een zonnebril opzet kan ik het scherm niet goed meer zien. Ik ga maar weer binnen zitten, maar zon en ruisende golven lokken...
Nou ja, ik zit nu natuurlijk te liegen. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Sterker nog, ik heb een paar weken geleden ook sneeuw meegemaakt, toen we naar de Cuyamaca Peak gelopen zijn. Er lag een dik pak, en het grappige was dat we ons huis konden zien. Kijk maar, hier wijs ik het aan. Leuk hoor, in de sneeuw staan terwijl je mensen op het strand ziet liggen. Ik ben benieuwd of er morgen iemand zal staan om naar mij te kijken als ik weer in de Pacific wasmachine probeer te blijven staan.

Vreemd! Ik kan me er niets bij voorstellen. Ik ben vanochtend in een T-shirt naar het werk gefietst. Tijdens de lunch zat ik in de zon, en kreeg het vreselijk warm. Ik heb andere problemen: de zon is te fel om met laptop in de tuin te werken. ALs ik een zonnebril opzet kan ik het scherm niet goed meer zien. Ik ga maar weer binnen zitten, maar zon en ruisende golven lokken...
Nou ja, ik zit nu natuurlijk te liegen. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Sterker nog, ik heb een paar weken geleden ook sneeuw meegemaakt, toen we naar de Cuyamaca Peak gelopen zijn. Er lag een dik pak, en het grappige was dat we ons huis konden zien. Kijk maar, hier wijs ik het aan. Leuk hoor, in de sneeuw staan terwijl je mensen op het strand ziet liggen. Ik ben benieuwd of er morgen iemand zal staan om naar mij te kijken als ik weer in de Pacific wasmachine probeer te blijven staan.
Thursday, January 1, 2009
Wednesday, December 31, 2008
Tante Dudette
De neefjes willen mij zien surfen. Altijd blij als ik iets kan doen om een vet coole tante te worden. Ik ga er 's ochtends vroeg op uit om naar de oceaan te kijken. It's bitter cold (het is 's nachts 1 graad geweest) en mijn knieën knikken. Er zijn wel een paar surfers in het water, de golven zien er mooi uit (voor het eerst deze week), en ik zie een surfer dude zich opmaken om het water in te gaan. Hey dude, is het niet veel te koud om te gaan surfen? Hij verzekert me dat het in het water warmer is dan daarbuiten. Dus ik trek mijn surfpak aan, dikke trui eroverheen, en loop met surfplank onder de arm en nee
fjes in touw naar het strand.
Terwijl de neefjes zich vermaken met het bouwen van een zeewierberg spartel ik wat in het water. Het is inderdaad niet freezing cold... Maar ik heb te lang niet geoefend, het enige wat me lukt is een soort doggie style. Er is mij beloofd dat er niet gelachen gaat worden, en dat gebeurt dan ook niet, voor zover ik heb kunnen beoordelen (onder water zitten mijn oren steeds te vol). Maar er wordt na afloop ook niet gejuicht of zo. Wat ik me wel kan voorstellen na de spectaculaire walvissen, dolfijnen, baluga's en zeeleeuwen die ze eerder deze week hebben gezien.
fjes in touw naar het strand.Terwijl de neefjes zich vermaken met het bouwen van een zeewierberg spartel ik wat in het water. Het is inderdaad niet freezing cold... Maar ik heb te lang niet geoefend, het enige wat me lukt is een soort doggie style. Er is mij beloofd dat er niet gelachen gaat worden, en dat gebeurt dan ook niet, voor zover ik heb kunnen beoordelen (onder water zitten mijn oren steeds te vol). Maar er wordt na afloop ook niet gejuicht of zo. Wat ik me wel kan voorstellen na de spectaculaire walvissen, dolfijnen, baluga's en zeeleeuwen die ze eerder deze week hebben gezien.
Subscribe to:
Posts (Atom)
