Vrijdag was het weer raak: twee "brown bags", twee labmeetings (van Piotr en Seana), happy hour, en diner met een gast (Tim McNamara). Daardoor was de hele dag zo'n beetje gevuld met sociale gebeurtenissen.
Allemaal heel leuk maar wanneer moet ik nou zelf onderzoek doen?
Brown bag is volgens mij een Amerikaans begrip. Het idee is dat rond lunchtijd iemand een praatje houdt over onderzoek. Je mag tijdens dat praatje je lunch opeten. Die moet je wel zelf meenemen, en dat zit dan soms in een bruine papieren zak, vandaar de naam. Als het van een groep cognitief psychologen is, wordt het vaak Cognitive Brown Bag genoemd. Een denkende bruine zak. Hmmm...
Een deel van de toehoorders (en soms ook de spreker zelf) neemt inderdaad een lunch mee, hoewel niet altijd in een bruine zak. Denk niet dat die lunch bestaat uit een broodje kaas en een appel, want dan ken je de Amerikanen niet. Een typische lunch bestaat uit een hele verzameling van ziploc zakjes en kartonnen bakjes met verschillende dingen erin zoals worteltjes, chips, stukjes kaas, cornflakes, koekjes, burrito's, pizza, en wat er verder voor lunch doorgaat hier. Daarbij een grote fles frisdrank of koffie in een grote thermosbeker met een tuitje. Eerst worden er wat servetjes op de tafel of schoot gespreid, en vervolgens begint de persoon de zakjes te openen en overal hapjes van te nemen. Dit gaat gepaard met enorm gekraak (zie ingrediënten van de zakjes), geknaag, en geslurp. Ook tijdens labmeetings is er altijd wel iemand die een tupperware bak met hapjes zit weg te werken, en vaak ligt er dan nog een zak met snoepjes of chocolaatjes op tafel. Aangezien tijdens happy hour er ook altijd wel iemand friet en ui-ringen bestelt (happy hour is een biertje drinken in de pub) (op campus!) (ze hebben er zelfs Palm!!) ben ik dus vrijdag de hele dag omringd geweest door etende mensen. En alleen tijdens het diner bestond dat eten uit een fatsoenlijke maaltijd. Het is vast snobistisch van mij, maar ik vind dat je drie keer per dag een echte maaltijd moet eten. Het eten van chips uit een ziploc zakje, weggespoeld met een liter fanta, komt op mij wat onderontwikkeld over. Alsof je op een kinderfeestje bent. Wat in groot contrast staat met de kwaliteit van de praatjes en discussies, want die is hier best hoog. Zou er een omgekeerd verband zijn tussen intellect en culinaire beschaving?
