Lincoln

En dit is dan ons 2-assig voertuig, hopelijk lichter dan 26.000 pond. Special delivery door Eelco en Antonio (nu nog blij op de foto, morgen terug in het vliegtuig naar Amsterdam minder blij). Wat een bak, alleen al het electrisch verstellen van de stoel is een avontuur: vooruit, achteruit, omhoog, omlaag, voorover, achterover, en dat allemaal met minimale vingerbewegingen. Hij is zo breed dat mijn favoriete houding (elleboog uit het raam, hand aan het stuur - ja, ik rij met twee handen aan het stuur, 10:10) niet lukt. Mijn elleboog haalt het niet! Suggesties voor een andere coole houding welkom.

Class C

We mogen nu officieel rijden in een 2-assig voertuig van maximaal 26.000 pond of een 3-assig voertuig van maximaal 6000 pond of een 'housecar' (camper) van van maximaal 40 voet (tja, ze zijn hier duidelijk nog niet toe aan het metrisch systeem) of een busje dat meer dan 10 maar niet meer dan 15 personen mag vervoeren maar dan moet de chauffeur wel een medische verklaring hebben plus een verklaring dat hij/zij de afgelopen vijf jaar niet is veroordeeld voor roekeloos rijden, rijden onder invloed, of een hit-and-run. Dat, en nog meer, staat in het driver's handbook. Met een voorwoord van onze gouverneur Arnold Schwarzenegger, die ons een veilige rit wenst.
Gisteren hebben we allebei het handbook bestudeerd en op de website een oefentest gedaan. Vandaag zijn we naar het DMV gegaan waar ze de rijbewijzen uitgeven. Daar moesten we eerst de ogentest doen. Achter de persoon aan het loket hangt een groot bord met letters. Die moet je dan oplezen. Omdat we lang op onze beurt moesten wachten konden we van te voren de borden alvast goed bestuderen. Na de ogentest moesten we de theorietest doen. We kregen een papiertje met de vragen, en moesten in een soort stemhokjes (maar dan zonder gordijn) de vragen beantwoorden. Je mag er niet praten of bellen, maar er wordt niet echt toezicht gehouden. En gelukkig hangen er in de hele ruimte posters met daarop bijvoorbeeld informatie over de verkeersregels. Ik ben met glans geslaagd (0 fouten) en René met ietsje minder glans (1 fout). Toen werd er een gat geknipt in mijn oude Indiana rijbewijs en kreeg ik een papiertje waarop staat dat ik mag rijden. We zijn dus helemaal klaar voor de auto die morgen zal arriveren!

God again

Er zijn hier echt belachelijk veel kerken. Zo veel dat er kennelijk niet genoeg zieltjes zijn voor alle kerken. Daarom hebben ze allerlei slogans langs de kant van de weg om je binnen te lokken. "Don't like organized religion? We're not that organized." Dat doet mij denken aan een kerk waar de pastoor of dominee regelmatig zoek is en waar ongetwijfeld heel vals wordt gezongen. Angstaanjagend is deze: "Come and smell the roses". Ik heb visioenen van een bos met rozenstruiken waarachter zich secteleden verschuilen met netten. Buig je je voorover naar een roos dan werpen ze hun net en word je afgevoerd om als voer te dienen voor in tongen sprekende bloeddorstige fanaten.

God

God bless! Dat zeggen zwervers altijd. Waarom? Waarschijnlijk is god hun laatste hoop. Ze hebben geen vertrouwen in de Amerikaanse droom dat als je maar hard genoeg werkt, je er wel komt. Dat succes afgedwongen kan worden, en dat mislukking je eigen schuld is. Zij weten wel beter. Maar waarom zijn die andere Amerikanen dan eigenlijk zo religieus? Natuurlijk, ze zijn de afstammelingen van religieuze fanaten die Europa ontvlucht zijn. Maar dat is eeuwen geleden! Er is ondertussen vooruitgang geboekt. Hoe rijmen ze die ideeën met elkaar? Hoe kun je je lot in eigen hand hebben als Hij vanuit daarboven de boel bestiert? Ik begrijp er niets van.
Ik heb trouwens wel ontdekt dat god niet in de hemel woont. God woont in San Diego, en hij parkeert zijn auto in onze buurt, Pacific Beach. Waarschijnlijk gaat hij hier surfen. Nadat hij even een paar perfecte golven heeft geregeld.

Kiezen

Keuzes, keuzes, keuzes. Daar draait het hier allemaal om. Ik heb het natuurlijk niet over de verkiezingen, maar over ons dagelijks eten en drinken. Als we gaan lunchen kunnen we kiezen uit: Mexicaans, Italiaans, Thais, Chinees, Indiaas, Veganistisch, Wok, Grieks, hamburgers. Allemaal op loopafstand. Denk je: doe mij maar gewoon een broodje, good luck to you! Gewone broodjes zijn lastig te vinden. Er is één plek waar ze broodjes voor je maken. Je kan kiezen: wat voor soort vlees (of vegetarisch), wit of bruin brood, bagel, pita, stokbrood, sourdough, koud of getoast, mayo, mosterd, ketchup, boter, tomaat, sla, augurk, komkommer, ui, wat voor soort kaas, .... Oh, shut up!
In grote verwarring doe ik maar wat en zeg het eerste wat in me opkomt. Meteen slaat de twijfel toe, is dat wel goed? Kan ik niet beter wat anders? Meer? Minder?



Met drankjes is het al net zo. Ga maar eens koffie halen. Wil je gewoon koffie? Forget it. Zelfs voor een gewoon filter bakkie kan je al kiezen uit minstens zes varianten. Dan ook nog de espresso typen: single or double, cappuchino, latte, mocha, white chocolate mocha, american, vietnamese... Wat voor melk wil je:soja, vol, half, mager. Wil je er een smaakje in? Alle varianten zijn ook koud met ijs te krijgen. En decaf natuurlijk. Ook als je een kopje thee wil sta je voor vele keuzes: earl grey, china jasmin, oolong orange, euco mint, black, green, white, red, aarrgghhh!

Gelukkig zijn er fijne plekken waar je goed kan uitrusten na alle keuzestress.



En waar ze je zelfs helpen met die andere belangrijke keuze.

Duivels nog aan toe!

Zo ziet een voetgangers-stoplicht er meestal uit:


Maar in onze buurt krijgen we onze signalen uit een andere hoek:


Wat is er gebeurd? Is dit een waarschuwing van fundamentalistische christenen? Heidenen die door rood lopen gaan naar de hel! Of een geintje van een surfer dude?

Flipper

We worden surfer dudes! Nou ja, 1 surfer dude en 2 surfer dudettes. We zijn dit weekend behoorlijk uitgeput tijdens onze eerste surflessen. Het is een Nederlands klasje: René, Suzanne (AiO van de UvA), en ik. Gisteren hadden we eerst een theoretische introductie, daarna moesten we een zwemtest doen om te bewijzen dat we konden zwemmen en watertrappelen (nadat we al een formulier hadden ondertekend dat alles wat er zou gebeuren onze eigen verantwoordelijkheid was), en toen gingen we wat technieken oefenen in de baai. Waaronder de "turtle": een draai om de lengteas terwijl je languit op de surfplank ligt. De zwemtest ging heel goed, en de technieken ook, dus de leraar was optimistisch. Het echte werk in de oceaan kon beginnen!
Vreemd genoeg bakten we er allemaal niets van. Hoe kan dat nou? Welnu. Als je gaat surfen moet je eerst met je plank een stuk de oceaan ingaan. Dat is best lastig met al die golven! Iedere golf gooit je weer een stuk terug richting strand. Als je dan eindelijk op de goede plek bent moet je wachten op een goede golf. Dat kan ook weer een tijdje duren. Als de perfecte golf er dan aankomt moet je snel je plank met de punt naar het strand draaien, er op gaan liggen, en zo snel mogelijk met je armen peddelen zodat je wat vaart hebt als de golf je te pakken krijgt. In theorie ga je dan snel op de plank staan, en rij je op de golf naar het strand. Eventueel haal je wat stunts uit. In de praktijk gebeurt er van alles. Bijvoorbeeld als je te ver naar voren op de plank ligt duikt de punt in het water, waardoor de golf de achterkant van de plank omhoogduwt en de surfer dudette samen met de plank eerst loodrecht naar beneden duikt en dan een salto maakt, waarvan een deel onder water. Of bijvoorbeeld als de plank niet loodrecht op de golf ligt duwt de golf de plank opzij waardoor de surfer dudette een onverwachte en niet helemaal geslaagde schroef draait. Of, als de plank goed ligt en door de golf vooruit geduwd wordt en de surfer dudette denkt, wauauauauauauw!!!!!!!! terwijl ze richting strand scheert en probeert te gaan staan waardoor de surfer dudette de ene kant op valt en de plank de andere kant op schiet. Gelukkig zit de plank aangelijnd aan de enkel van de surfer. Of de surfer zit aangelijnd aan de plank eigenlijk. Anyway, het gaat dus niet helemaal zoals gepland. Als de surfer dudette klaar is met de oceaan doorslikken en uitproesten en de plank is weer vastgepakt kost het weer zo'n kwartier aan door de golven ploegen en wachten op de volgende perfecte golf. Het surfen wordt door sommige mensen beschreven als in een wasmachine zitten. Of in een blender. Het grappige is dat het zeewater overal in gaat zitten. Kennelijk heb je achter je gezicht allerlei "holtes" waar het water zich een tijdje verstopt. Buig je dan een paar uur later een keer voorover om je veters te strikken of je vriend een zoen te geven dan komt dat water opeens door je neus naar buiten. Charmant.
Vanochtend hadden we de tweede les, die ongeveer hetzelfde verliep. Behalve dat er ook nog een groepje dolfijnen aan het rondspetteren was. Heel gezellig. Het was het wasmachine effect wel waard.